قصیده دعبل در مرثیه امام حسین
ابیات زیر بخش ابتدایی قصیده ای است از دعبل خزاعی در رثای امام حسین: يا واقِفاً يَبكي الطُلولَ وَيُنشِدُ بِاللَهِ تِهتَ وَغابَ عَنكَ المُرشِدُ كَم تَدَّعي حُزناً وَأَنتَ مُرَفَّهٌ إ
ابیات زیر بخش ابتدایی قصیده ای است از دعبل خزاعی در رثای امام حسین: يا واقِفاً يَبكي الطُلولَ وَيُنشِدُ بِاللَهِ تِهتَ وَغابَ عَنكَ المُرشِدُ كَم تَدَّعي حُزناً وَأَنتَ مُرَفَّهٌ إ
در این مقاله به بررسی شواهدی میپردازیم مبنی بر این که آیا برخاستن و دست بر سر گذاشتن به هنگام شنیدن نام امام زمان، یا لقب قائم به طور خاص، اصلی در روایات دارد یا خیر؟ ابتدا نظر حا