قصیده دعبل در مرثیه امام حسین
ابیات زیر بخش ابتدایی قصیده ای است از دعبل خزاعی در رثای امام حسین: يا واقِفاً يَبكي الطُلولَ وَيُنشِدُ بِاللَهِ تِهتَ وَغابَ عَنكَ المُرشِدُ كَم تَدَّعي حُزناً وَأَنتَ مُرَفَّهٌ إ
ابیات زیر بخش ابتدایی قصیده ای است از دعبل خزاعی در رثای امام حسین: يا واقِفاً يَبكي الطُلولَ وَيُنشِدُ بِاللَهِ تِهتَ وَغابَ عَنكَ المُرشِدُ كَم تَدَّعي حُزناً وَأَنتَ مُرَفَّهٌ إ
قطعه زیر برگرفته از اینجا است: جز در خانه تو در نزنم جای دگر ⁓ نروم از سر کوی تو به ماوای دگر من که بیمار غم هجر توام میدانم ⁓ جز وصال تو مرا نیست مداوای دگر ترسم آخر که شب هجر تو
قطعه شعر زیر ظاهرا یا از آقای مهدی قدسی است و یا از آقای غلامرضا قدسی (؟). بخشهایی از این شعر را ظاهرا آقای مهدی سماواتی به عنوان مولودی، در ولادت امام زمان، در سال ۱۳۹۰ شمسی خواند
هر شب بیادت ای دوست ما اشک و آه داریم هر شب بیادت ای دوست ما اشک و آه داریم وندر شب فراقت روزی سیاه دارم با یک نگاه ما را کشتی و زنده کردی بس خاطرات شیرین از آن نگاه داریم تو دست م
شعر زیر ظاهرا از میرزا علیاکبر نوقانی است: افسوس که عمری پی اغیار دویدیم از یار بماندیم و به مقصد نرسیدیم سرمایه ز کف رفت و تجارت ننمودیم جز حسرت و اندوه متاعی نخریدیم ما تشنهلب
نوحه امام زمان تو روضه بخوان را آقای مهدی اکبری ظاهرا در مناسبت شهادت امام حسن عسکری خواندهاند. اجرای دیگری از ایشان در دست است که به جای عبارت كه هستی عزادار داغ پدر عبارت صحرا ب

میرزای نوری در حکایت ۷۲ از نجم ثاقب حکایت شعر خواندن سید بحر العلوم در حرم امیرالمؤمنین علیه السلام را چنین نقل میکند. عالم صالح، متدین متّقی، جناب میرزا حسین لاهیجی رشتی، مجاور ن
شعری از فصیحالزمان شیرازی به مطلع همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی.
نجوایی با امام زمان - حاج حسین خلج ای که تویی آرام دلم تشنهی لطفت آب و گلم نرگس نرجس به کجایی به کجایی (۲) من زفراقت همچو نیم تو چو بهاری، من چو دیم تا به کجا از تو جدایی، تو جدای
یا ابن الحسن کجایی من آمدم گدایی (٢) مولا ما که لب تشنۀ دیدار توایم (٢) همه نادیده خریدار توایم نه خریدار، گرفتار توایم نه گرفتار که بیمار توایم یا ابن الحسن کجایی من آمدم گدایی (٢