روایتی از حذیفه، عموما در مصادر اهل سنت نقل شده است، راجع به اوصاف مهدی سلام الله علیه. علامه مجلسی در جلد ۵۱ بحار، صفحه ۷۸، به نقل از كشف الغمة، نوشته اربلی، این روایت را نقل می‌کند.

مرحوم اربلی چنین می‌فرماید. [کتاب] چهل حدیثی که حافظ أبو نعيم، أحمد بن عبد الله، رحمه الله، در امر مهدي عليه السلام، جمع کرده است، به دستم افتاد. آن احادیث را به شکل لیست‌وار، همان‌طور که او آورده است، می‌آورم (أوردتها سردا، كما أوردها)؛ و جهت کوتاهی (اقتصار)، به ذکر روایت‌کننده از پیامبر، صلى الله عليه وآله، بسنده کردم.

سپس مواردی را می‌شمرد، تا می‌رسد به مورد نهم.

  • اَلتَّاسِعُ فِي صِفَةِ لَوْنِهِ وَ جِسْمِهِ،
  • بِإِسْنَادِهِ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ
  • قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ،
  • اَلْمَهْدِيُّ رَجُلٌ مِنْ وُلْدِي،
  • لَوْنُهُ لَوْنٌ عَرَبِيٌّ
  • وَ جِسْمُهُ جِسْمٌ إِسْرَائِيلِيٌّ،
  • عَلَى خَدِّهِ اَلْأَيْمَنِ خَالٌ،
  • كَأَنَّهُ كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ،
  • يَمْلَأُ اَلْأَرْضَ عَدْلاً كَمَا مُلِئَتْ جَوْراً،
  • يَرْضَى فِي خِلاَفَتِهِ،
  • أَهْلُ اَلْأَرْضِ،
  • وَ أَهْلُ اَلسَّمَاءِ،
  • وَ اَلطَّيْرُ فِي اَلْجَوِّ.
  • نهمین (مورد) در وصف رنگ و بدن او،
  • با اسناد به حذیفه که او گفت:
  • رسول خدا، درود خدا بر او و آل او، فرمود:
  • مهدی مردی از فرزندان من است.
  • رنگ او رنگی عربی است
  • و جسم او، جسمی اسرائیلی.
  • بر گونه راستش خالی است،
  • که گویا ستاره‌ای است درخشان.
  • زمین را از عدل پر می‌کند چنانکه از جور پر شده.
  • در خلافت او راضی می‌شوند
  • اهل زمین،
  • و اهل آسمان،
  • و پرندگان در هوا.

برای نمونه ای از مصادر اهل سنت بنگرید به عقد الدرر في أخبار المنتظر ص ۱۰۰ حدیث ۵۶. در آنجا، با اختلاف کمی، چنین نقل شده است، از قول حذیفه، از رسول خدا:

المهدي رجل من ولدي. وجهه كالكوكب الدري؛ اللون عربي، والجسم جسم إسرائيلي. يملأ الأرض عدلاً، كما ملئت جوراً. يرضي في خلافته أهل الأرض وأهل السماء، والطير في الجو. يملك عشرين سنة.

جسم اسرائیلی

در مورد اینکه جسم او جسمی اسرائیلی است، بیان علامه مجلسی در بحار این است: یعنی مثل بنی اسرائیل است در طول قامت و در درشتی جثه.

احتمالات دیگری هم مطرح است. مثلا ممکن است اشاره به شباهت به حضرت موسی باشد در قدرت آن حضرت؛ چنانچه در قرآن ذکری از آن رفته است (که با یک ضربه ایشان، مردی از پای در آمد.) به عنوان مؤید برای این احتمال روایت امام رضا با عبارت «شبیهی و شبیه موسی بن عمران» ذکر شده است.

یک احتمال دیگر؛ شاید اشاره‌ای هم به این مطلب باشد که از طرف پدر، آن حضرت، عرب اسماعیلی و از جانب مادر، منسوب به بنی اسرائیل است و در نهایت حضرت اسحاق. یعنی از هر دو طرف، نسب شریفش به حضرت ابراهیم می‌رسد و ویژگیهای دو طرف را به ارث برده است.