دعای وداع ماه رمضان منقول از امام صادق

از جمله ادعیه وداع ماه رمضان، دعایی است که علامه مجلسی در زاد المعاد ج۱ ص۱۳۰ نقل کرده اند. ایشان می‌نویسد که این دعا از ادعیه وداع ماه مبارک رمضان، به سندهای معتبر، از امام صادق علیه السلام نقل شده است. متن دعا رُوِيَ بِأَسَانِيدَ مُعْتَبَرَةٍ عَنِ اَلْإِمَامِ اَلصَّادِقِ عَلَيْهِ ادامه مطلب…

دعای امام حسن در قنوت نماز وتر مروی از پیامبر اکرم

علامه حلی در تذكرة الفقهاء (ج ۲ ص ۲۶۸) درباره دعای در قنوت نماز وتر (رکعت آخر از نماز شب) چنین می‌فرماید: در [نماز] وتر دعای موظفی نیست، چرا که آنها (یعنی اهل بیت) عليهم السلام به دعاهای مختلفی قنوت کرده‌اند، و چرا که اسماعیل بن فضل از حضرت صادق علیه ادامه مطلب…

دعای در غیبت قائم آل محمد، معروف به دعای عصر غیبت، مخصوص عصر جمعه

دعایی است به نام دعای در غیبت قائم، که در عصر روز جمعه خوانده می‌شود. این دعا به دعای عصر غیبت نیز معروف است. این دعا در بسیاری از کتب با اختلافاتی نقل شده است. از جمله در كمال الدين  (ج۲ ص۵۱۲)، مصباح المتهجد (ج۱ ص۴۱۱)، البلد الأمین  ج۱ ص۳۰۶، جمال الأسبوع  ج۱ ص۵۲۱ ادامه مطلب…

دعا جامع منقول از امام باقر علیه السلام

در کتاب تهذيب الأحكام (ج ۳ ص ۷۶) دعایی از ابو حمزه ثمالی از امام باقر علیه السلام در ضمن ادعیه بعد از نوافل ماه رمضان نقل شده است. ابو حمزه می‌گوید که امام باقر این دعا را دعای جامع می‌نامیدند. این دعا در کافی، بدون ذکر اختصاص به نوافل ادامه مطلب…

دعای امام رضا بعد از رکعت هشتم از نافله شب

در مصباح المتهجد (ج ۱ ص ۱۵۱) دو دعا از امام رضا علیه السلام بعد از رکعت هشتم از نافله شب (نماز شب) نقل شده است که دعای دوم در سجده شکر خوانده می‌شود. متن دعای نماز شب منقول از امام رضا اَللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحُرْمَةِ مَنْ عَاذَ بِكَ مِنْكَ ادامه مطلب…

دعای امام باقر در سجده

در کتاب کافی (ج ۳ ص ۳۲۳) روایتی از اسحاق بن عمار از امام صادق علیه السلام نقل شده است که متضمن دعایی است که امام باقر در سجده‌ای می‌خواندند. اسحاق بن عمار می‌گوید که امام صادق علیه السلام فرمود (نقل به مضمون): رختخواب پدرم را من آماده می‌کردم. پس ادامه مطلب…

دعای امام صادق برای امام زمان در شب بیست و یکم ماه رمضان

حماد بن عثمان در کنار امام صادق شب بیست و یکم ماه رمضان را تا صبح به عبادت می‌گذراند و پس از نماز صبح دعایی را از امام می‌شنود با مطلع لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ مُقَلِّبَ اَلْقُلُوبِ وَ اَلْأَبْصَارِ.