شاید بسیاری تصور کنند که شرطِ نزدیک شدن به ظهور، یکدلی و اتحاد کامل در میان جامعه شیعه است. اما روایتی تکان‌دهنده از امام حسن مجتبی (علیه‌السلام) نقل شده که پرده از حقیقتی دشوار برمی‌دارد.

امام در این حدیث، از روزگاری خبر می‌دهند که در آن، اختلاف و بیزاری میانِ خودِ منتظران به حدی می‌رسد که یکدیگر را لعن و تکفیر می‌کنند. تصویری که شاید در نگاه اول ناامیدکننده به نظر برسد. اما قضاوتِ نهایی امام درباره‌ی این وقایع شنیدنی است.

📜

سند (به طور خلاصه): در کتاب غیبت شیخ طوسی از «عمیرة بنت نفیل» روایت شده است که گفت:

سَمِعْتُ اَلْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ:
شنیدم که امام حسن بن علی (علیه السلام) می‌فرماید:

لاَ يَكُونُ هَذَا اَلْأَمْرُ اَلَّذِي تَنْتَظِرُونَ
این امری که انتظارش را می‌کشید (ظهور و گشایش) محقق نخواهد شد

حَتَّى يَبْرَأَ بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ
تا اینکه که برخی از شما از برخی دیگر بیزاری بجویید،

وَ يَلْعَنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً
و برخی از شما، برخی دیگر را لعنت کنند،

وَ يَتْفُلَ بَعْضُكُمْ فِي وَجْهِ بَعْضٍ
و بعضی در صورت بعضی دیگر آب دهان بیندازند (نهایت تحقیر و دشمنی)،

وَ حَتَّى يَشْهَدَ بَعْضُكُمْ بِالْكُفْرِ عَلَى بَعْضٍ
و تا اینکه گروهی از شما علیه گروهی دیگر به کفر شهادت دهند.

قُلْتُ: مَا فِي ذَلِكَ خَيْرٌ؟
(راوی می‌گوید) عرض کردم: آیا در آن شرایط هیچ خیری نیست؟

قَالَ: اَلْخَيْرُ كُلُّهُ فِي ذَلِكَ
امام فرمود: تمام خیر در همان (زمان/شرایط) است،

يَقُومُ قَائِمُنَا وَ يَرْفَعُ ذَلِكَ
(چرا که) قائم ما قیام می‌کند و تمام این (فتنه‌ها و دشمنی‌ها) را برطرف می‌سازد.